ตอนที่ 2 "จากเด็กวิทย์-คณิต สู่ เด็กมนุษย์อินเตอร์ มศว"

ผมเคยเป็นเด็กม.ปลายคนนึงที่เรียนสายวิทย์-คณิตมาก่อน แต่ในตอนนี้ผมเป็นนิสิตในหลักสูตรภาษาเพื่ออาชีพ (หลักสูตรนานาชาติ) คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ตอนแรกพ่อกับแม่ของผมตั้งใจจะให้ผมสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร แล้วผมก็รับความตั้งใจนั้นไว้ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดเผื่อถึงการต่อมหาวิทยาลัย จึงตัดสินใจเรียนสายวิทย์-คณิต เพื่อเปิดโอกาสให้กับตัวเองในการเลือกคณะฯ ตอนสอบเข้า ก่อนหน้านี้ช่วงมัธยมต้นผมได้เรียนในโปรแกรมMEP (Mini English Program) ซึ่งเป็นหลักสูตรที่มีการใช้ภาษาอังกฤษ ในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ทำให้ผมพอมีพื้นฐานในการเรียนหลักสูตรนานาชาติอยู่บ้าง ส่วนตัวแล้วผมก็ชอบวิทย์คณิตนะ แต่ว่ามันค่อนข้างยากสำหรับผม แล้วผมก็รู้สึกว่าตัวเองถนัดภาษาอังกฤษมากกว่า ต้องเล่าตั้งแต่สมัยประถม ตอนนั้นผมไม่เก่งภาษาอังกฤษเลย แต่พ่อผมก็เคี่ยวเข็ญอย่างมาก พ่อให้ผมท่องศัพท์ทุกวัน วันละ 5-10 คำได้ แล้วพ่อก็จะถาม นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเริ่มทำมันได้ทีละนิด ถ้าเทียบกับเกมก็คงเป็นการไต่แรงค์ให้สูงขึ้นจนได้เป็นอันดับต้น ๆ ของห้องในสมัยประถม แล้วก็พอจะสอบเข้าในห้องโปรแกรมพิเศษในโรงเรียนที่ผมคิดว่าดีได้ในตอนมัธยมต้น แล้วก็มาอยู่โปรแกรมวิทย์-คณิตตอนมัธยมปลาย

ด้วยเหตุผลบางประการ สุดท้ายแล้วโรงเรียนเตรียมทหารไม่ใช่เส้นชัยของผมอีกต่อไป ผมในตอนนั้นซึ่งก็ไม่รู้ว่าตนเองควรจะไปทางไหนดี แต่รู้ว่าตัวเองถนัดด้านไหน พ่อกับแม่จึงส่งเสริมให้เข้าคณะที่เกี่ยวกับภาษาอังกฤษ โดยท่านแนะนำว่าจะได้ตรงกับสายงานที่คิดไว้ แล้วเรื่องของภาษาในสมัยนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ช่วง TCAS รอบ 3 ผมก็ได้เลือกลงที่เกี่ยวกับภาษาอังกฤษไว้ สุดท้ายผมก็ติดที่คณะมนุษยศาสตร์ มศว สมใจ จึงทำให้ผมได้มาอยู่จุดนี้ แต่ด้วยความที่ผมเรียนหลักสูตรปกติมาตลอด 3 ปี จึงต้องใช้เวลาในการปรับตัวมากกว่าคนอื่นสักหน่อย โดยเฉพาะด้านการฟังอาจารย์ต่างชาติ แต่เพื่อนที่ผมได้รู้จักที่นี่ดีมาก เวลาผมสงสัยหรือไม่รู้ตรงไหนผมก็จะถามเพื่อน และเขาก็จะช่วยเหลือผมตลอดไม่ว่าจะเรื่องงานหรือสิ่งที่อาจารย์พูด แต่หลัง ๆ มาผมก็เริ่มฟังอาจารย์ออกบ้าง โดยส่วนใหญ่จะอาศัยสกิลที่ผมมีอยู่แล้ว และบรรยากาศและสภาพแวดล้อมที่ง่ายต่อการปรับตัว ทำให้ผมเริ่มปรับตัวได้ หลัง ๆ เกรดผมก็เริ่มดีขึ้น แต่ก็มีเทอมนึงมันตกลงไป ในทุก ๆ ครั้งที่เกรดออกผมภาวนาแค่ว่าอย่าให้มันตกลงไปกว่าเทอมก่อน ๆ จากนั้นผมพยายามให้มากขึ้น พยายามทำงานให้ดี พยายามส่งงานให้ตรงเวลา พยายามเข้าให้ได้ทุกคาบ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นส่วนนึงของความรับผิดชอบและมันจะทำให้เกรดผมดีขึ้น

เทอมล่าสุดที่ผ่านมาผมก็ได้เกรดดีขึ้นแบบที่ไม่เคยได้มาก่อน และในส่วนของภาษาอังกฤษคำไหนที่ผมไม่เคยเจอหรือแปลไม่ออกผมจะจดไว้เพื่อหาความหมาย แล้วก็ท่องจำ เพราะคำศัพท์เป็นสิ่งที่สำคัญทำให้เราแปลความหมายออกมาได้ นอกจากนั้นผมก็พยายามเติมเต็มในสิ่งที่ตัวเองบกพร่องด้วยความพยายามแล้วก็ต้องกระตือรือร้น แต่ก็จะพยายามไม่กดดันตัวเองเช่นกัน และนี่ก็คือช่วงเวลาที่ผมผ่านมาและการปรับตัวตั้งแต่เคยเป็นเด็กสายวิทย์คณิตจนมาอยู่คณะมนุษยศาสตร์ อินเตอร์ มศว